Czym jest kanzashi?
Kanzashi to ogólnie używane słowo do określania wszelkie rodzaju ozdób do włosów: od szpilek, po wszelkiego rodzaju grzebienie.
Są to wspaniałe działa sztuki, lub proste ozdoby, ale wobec żadnej chyba nie sposób przejść obojętnie, gdyż są częścią kultury Japonii - szczególnie, że Japonki okresu Edo i wcześniejszego raczej stroniły od biżuterii i raczej nie widzi się zabytków minionych epok w rodzaju kolczyków, pierścieni czy bransolet.
Japonki ozdabiały biżuterią przede wszystkim włosy, czasem zdarzały się brosze do pasów obi zwane obi-dome.
Są to wspaniałe działa sztuki, lub proste ozdoby, ale wobec żadnej chyba nie sposób przejść obojętnie, gdyż są częścią kultury Japonii - szczególnie, że Japonki okresu Edo i wcześniejszego raczej stroniły od biżuterii i raczej nie widzi się zabytków minionych epok w rodzaju kolczyków, pierścieni czy bransolet.
Japonki ozdabiały biżuterią przede wszystkim włosy, czasem zdarzały się brosze do pasów obi zwane obi-dome.
Historia Kanzashi
Pierwsze ozdoby do włosów pojawiły się w starożytności, w okresie zwanym Jōmon (14.000 do 300 p.n.e.). Uznawano wtedy, iż pałeczki z drewna, bądź gałązki za odstraszające złe duchy talizmany i noszono we włosach. Zaczęto także nosić przodków współczesnych grzebieni.
W okresie Nara (710 to 794), którego początek wyznacza przeniesienie dworu cesarskiego do specjalnie w tym celu zbudowanego od podstaw miasta Heijō-kyō, W okresie Nara najsilniej w całych dziejach Japonii zaznaczyły się chińskie (także koreańskie) wpływy na dworze i wśród arystokracji, co przyczyniło się m.in. do rozkwitu architektury i sztuki sakralnej. Zwany także stuleciem kobiet, gdyż z 7 panujących wówczas władców 4 były kobietami. To właśnie w tym okresie z Chin przywędrowały grzebienie zwane zan, zapisywane tym samym znakiem co kanzashi.
W okresie Heian, znanego z rozwoju sztuki oraz literatury. Pierwsza powieść, Genji Monogatari powstała właśnie w tym okresie i wciąż jest uznawana za najwybitniejsze dzieło japońskiej literatury. Styl tego okresu nie sprzyjał kanzashi, bowiem moda wymagała aby arystokratki nosiły fryzurę zwaną taregami (垂髪) - długie włosy, związane luźno na plecach w koński ogon.
Większą popularność kanzashi przyniosła zmiana mody w okresie Azuchi–Momoyama, gdy kobiety zmieniły fryzury na tzw. japońskie włosy, zwane Nihongami (日本髪). Fryzurę tę ozdabiano szpilkami i grzebieniami, których według legendy niektóre egzemplarze wykorzystywano jako broń. Okres Edo natomiast przyniósł rozkwit sztuki wytwarzania kanzashi, gdyż fryzury stał się bardziej skomplikowane i wymagały więcej ozdób. Powstało wiele nowych form kanzashi, oraz jak wszystko w Japonii noszenie ozdób uległo pewnej rytualizacji, szczególnie w środowisku geiko, gdzie po sposobie noszenia można było określić status geiko, oraz staż praktykantek, zwanych maiko.
Dziś kanzashi noszą gejsze i maiko, osoby praktykujące ikebanę oraz ceremonię herbacianą. Są także popularną ozdobą na święta ukończenia wieku 7 , 5 lub 3 lat zwane Shichi-Go-San.
