Maiko
Maiko (舞子 lub 舞妓) to nie tylko popularne japońskie imię, ale przede wszystkim - praktykantka na geiko.
Gejsza (jap. 芸者) to termin, który powstał w epoce Tokugawa. Składa się on z wyrazu gei (sztuka) i sha (człowiek). Tak więc chodzi tu o kogoś uprawiającego tradycyjne japońskie sztuki, innymi słowy - artystę. W Kioto używa się terminu geiko co oznacza 'kobietę zajmującą się sztuką' (gei - sztuka, ko - kobieta). Gejsze są mistrzyniami w sztuce konwersacji, tańca, śpiewu i gry na tradycyjnych instrumentach japońskich.
O historii gejsz napisano wiele tomów książek, ktorych cytowanie tutaj zajełoby wiele stron. Aby więcej dowiedzieć się o geishach i ich historii, oraz kim naprawdę są polecam książkęLizy Dalby 'Women of the Pleasure Quarters'.
Maiko zaś to młode dziewczęta, które w trudnym dla tradycji okresie nowoczesności zdecydowały się poświęcić młodość by podtrzymywać wymierająca tradycję. Wiele odchodzi z profesji, gdyż jest to trudna droga, ale niektóre pozostają w zawodzie i kontynuują doskonalenie się. W trakcie okresu nauki te młode kobiety noszą wspaniałe szpile w firmie bukietów jedwabnych kwiatów.
Jak wszystko w Japonii i tutaj istnieje podział na motywy odpowiednie na dane święto, porę roku bądź miesiąc. I tak motywem kwietniowym jest sakura, japońska wiśnia, zaś na listopad - czerwone liście klonu.
Więcej informacji w zakładce Kanzashi Calendar Project
Gejsza (jap. 芸者) to termin, który powstał w epoce Tokugawa. Składa się on z wyrazu gei (sztuka) i sha (człowiek). Tak więc chodzi tu o kogoś uprawiającego tradycyjne japońskie sztuki, innymi słowy - artystę. W Kioto używa się terminu geiko co oznacza 'kobietę zajmującą się sztuką' (gei - sztuka, ko - kobieta). Gejsze są mistrzyniami w sztuce konwersacji, tańca, śpiewu i gry na tradycyjnych instrumentach japońskich.
O historii gejsz napisano wiele tomów książek, ktorych cytowanie tutaj zajełoby wiele stron. Aby więcej dowiedzieć się o geishach i ich historii, oraz kim naprawdę są polecam książkęLizy Dalby 'Women of the Pleasure Quarters'.
Maiko zaś to młode dziewczęta, które w trudnym dla tradycji okresie nowoczesności zdecydowały się poświęcić młodość by podtrzymywać wymierająca tradycję. Wiele odchodzi z profesji, gdyż jest to trudna droga, ale niektóre pozostają w zawodzie i kontynuują doskonalenie się. W trakcie okresu nauki te młode kobiety noszą wspaniałe szpile w firmie bukietów jedwabnych kwiatów.
Jak wszystko w Japonii i tutaj istnieje podział na motywy odpowiednie na dane święto, porę roku bądź miesiąc. I tak motywem kwietniowym jest sakura, japońska wiśnia, zaś na listopad - czerwone liście klonu.
Więcej informacji w zakładce Kanzashi Calendar Project
Maiko różnią się między sobą długością stażu i wprawne oko rozróżni młodą stażem dziewczynę (junior maiko) od doświadczonej (senior maiko). Pierwszą różnica jest kimono (im młodsza stażem, tym bardziej wzorzyste). Drugą jest kanzashi - młoda maiko będzie nosiła duże bukiety drobnych kwiatków połączonych z kaskadami płatków. Kanzashi z kaskadami noszone jest zazwyczaj po prawej stronie fryzury, zaś druga szpila, to zazwyczaj ogi, noszona po lewej . Im bardziej doświadczona maiko, tym mniej wystawne są jej ozdoby - senior maiko będzie wiec często nosiła jeden duży kwiat.
Maiko Kanzashi
Fotografie dzięki uprzejmości użytkownika Onihide z galerii Flickr
